Big splash

Tien minuten lang bevroor hij, durfte hij nog net op het randje te zitten. We dachten zo voorbereid te zijn door een paar weken geleden al te gaan zwemmen waar hij vandaag zijn eerste zwemles zou hebben.

Ik had mij alleen niet bedacht dat ze alleen in het grote bad zouden gaan zwemmen, en daar waren we dus niet ingeweest. Dus error in zijn hoofd want dit was niet het bad wat hij kende.

We maakten gelijk kennis met de expertise die deze zwemvereniging heeft. Een zwemvereniging die gespecialiseerd is voor kindjes die niet in de reguliere les mee kunnen komen. Er zijn kindjes met autisme, adhd, syndroom van down en slecht horend of slecht ziend.

Terwijl ik met mijn kleren aan op de natte zwembadvloer plofte was er een samenspel met de juf en hebben we hem er heel voorzichtig uitgekregen, uit de bevries stand. Toen de juf uiteindelijk even niet keek zakte hij heel langzaam en bijna stiekem het zwembad in. En daarna ging hij los.

Onder water duiken, door hoepeltjes, dingen van de vloer opduiken, de juf kon niet anders als na de les opmerken: ‘ik geloof dat ik er wen echte waterrat bij heb’.

Het was even slikken, weer niet de gebaande paden kunnen nemen en voor speciaal zwemonderwijs te gaan. Het is zo confronterend, zo ‘beperkt’ en ‘gehandicapt’. Maar als het het pad is wat ons naar het goede brengt is het ok├ę. Want dan komen we er toch nog ­čÖé

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.