Born this way.

Rauwe liefde.

Waar anderen een hond zien, een haarballen of in sommige gevallen een vervelend beest. Zie ik de troost die ze komt brengen op donkere dagen zoals deze. Een hulphond hoeft geen dure diploma’s om een hulphond te zijn. Sommige zijn born this way. Handpicked door al haar voorgangers achter de regenboogbrug. Gered voor mij.

Neem nooit een rescuehond zeiden ze tegen mij, want de asiels in Nederland zitten al vol genoeg. Ze zijn getraumatiseerd, vals en probleemhonden.

Maar terwijl ik weer tot rust kom terwijl zij mijn hand likt (haar manier van kalmeren als ik zelf in een shutdown of meltdown zit) vraag ik mij hardop af:

Wie is hier nou eigenlijk de rescue?

Wie kwam om wie te redden?

Mijn Noof en ik, wij zijn een package deal, vind je haar niet leuk, vind je mij niet leuk. Is zij niet welkom, dan ik ook niet. Wij hebben elkaar gered.

Noot: sorry voor de vele Engelse woorden in dit bericht, door mijn dreigende autistische burnout kan ik dus echt geen Nederlandse alternatieven bedenken voor de woorden die ik bedoel. Ook dat hoort er schijnbaar bij. Ohja, en mijn onderkin, die hoort er ook schijnbaar bij šŸ˜…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.