Spoon full of sugar

Ooit kwam ik voor het eerst via een lieve internetvriendin voor het eerst in aanraking met de lepeltheorie. Inmiddels is het voor mij een waardevol hulpmiddel geworden om te omschrijven hoe ik afwegingen moet maken wat ik op een dag kan doen.

Op Wikipedia, (Linkje) en vele andere plaatsen op internet staat de theorie goed uitgelegd. Het is een hulpmiddel wat bij veel mensen die chronisch ziek zijn, mentale klachten of vermoeidheidsklachten wordt gebruikt. Voor het makkelijk leg ik nog even  uit hoe het voor mij werkt

Per dag heb ik een aantal lepels, en alles wat ik doe kost een lepel. Zijn de lepels op ben ik in feite over mijn grens heen gegaan en is de kans op meltdown of overprikkeling groot. ‘Reservelepels’ gebruiken betekend dagenlang van de rel en oververmoeid. In mijn geval verschilt het nogal hoeveel lepels ik per dag heb. Dat hangt samen met hoe ik geslapen heb en hoeveel er de dagen ervoor gebeurt is. Ik kan dus in mijn geval ook lepels opsparen.

Een plaatje wat ik van het internet plukte om de theorie een beetje te ondersteunen:

Een voorbeeld: aanstaande zaterdag is onze kleinzoon jarig. Iets waar ik heel graag bij wil zijn. Schoonzoon is zo lief ons op te komen halen, en dan gaan we in de loop van de dag met de trein terug. Ik weet van tevoren dat mij dit enorm veel lepels gaat kosten. Even met het voorbeeld van hierboven:

  • Een autorit (4 lepels)
  • Een sociaal event (5 lepels)
  • Ov (4 lepels)
  • Standaard uit bed komen, klaar maken (3 lepels)

Standaard wordt uitgegaan van 12 lepels per dag, simpel rekensommetje betekend dus dat er op zo een dag hoe dan ook teveel lepels doorheen gaan.

Gelukkig heb ik lichamelijk niet veel problemen en kan ik er dus voor zorgen dat ik, gevoelsmatig wat meer lepels ter beschikking heb. Door de dagen ervoor de agenda leeg te houden en het rustig aan te doen. Ook zorg ik ervoor dat ik de dagen na een dag waarvan al bekend is dat het veel lepels vraagt een lege agenda heb zodat ik bij kan tanken.

Vanmiddag begin ik alvast met lepels sparen, dus ga lekker in de zon met een kop thee. Zònder lepeltje!

In het verleden was ik mij niet zo bewust van mijn eigen kunnen. Ik sprak vaak af, om er op het laatste moment achter te komen dat ik al dusdanig weinig lepels had om überhaupt te kunnen functioneren , laat staan mijn afspraak na te komen.

Gelukkig ben ik mij er tegenwoordig van bewust hoe het werkt, en kan aan de hand van deze theorie inschatten of ik iets kan, en wat ik moet doen om het wel te kunnen. Zo moet ik afwegingen maken of dingen het waard zijn. Als ik iets moet doen waarvan ik weet dat het in 1 keer mijn ‘lepel quotum’ kost vraag ik mij dus serieus af of het mij dat waard is. Want aan je lepel quotum zitten betekend vier ‘blokdagen’ in de agenda (vier dagen die ik dus blok om ervoor te zorgen dat op de dag zelf er wat meer ruimte is.) Twee ervoor en twee erna)

Voor dagen als aanstaande zaterdag is het simpel, die zijn te leuk en belangrijk om te missen. Maar per ‘lepelverslindende’ afspraak vraag ik mij dus tegenwoordig af of ik erin wil investeren, lepels wil investeren 🤣

Wat het niet makkelijk maakt dingen te ondernemen voor ons gezin is dat we natuurlijk drie mensen met autisme binnen ons gezin hebben. Dus drie verschillende lepel systemen waar rekening mee gehouden moet worden. Het maakt het allemaal niet makkelijker, maar het is extra fijn als het dan toch lukt.

Vanmiddag begin ik alvast met opsparen van lepels dus ga ik lekker in de zon zitten met een mega pint thee. Zònder lepeltje!

Eén gedachte over “Spoon full of sugar

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.